پادگرد
کاور شمارۀ 125 - غزلی از بیتا امیری
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 125 - غزلی از بیتا امیری

۱۸ مرداد ۱۴۰۴ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

حالا که آمدی چه قَدَر تلخ و خسته‌ای وقتی تو را از این دل تنگم خدا گرفت با من تمام عالم و آدم عزا گرفت شب های بی تو ماندن و تکرار این سؤال: این دل‌خوشیِّ سادۀ ما را چرا گرفت؟ درچشم های تیرۀ تو درد خانه کرد در چشم‌های روشن من غصّه پا گرفت هی گریه پشت گریه و هی صبر پشت صبر هر کس شنید قلبش از این ماجرا گرفت بعد از تو کار هر شب من جز دعا نبود هی التماس و گریه و هی نذر....تا گرفت حالا که آمدی چه قَدَر تلخ و خسته‌ای اصلا! خدا دوباره تو را داد؟ یا...گرفت؟

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.