پادگرد
کاور شمارۀ 140 - غزلی از بیژن ترقی
پانصد غزل - بخش چهارم

شمارۀ 140 - غزلی از بیژن ترقی

۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

رسد هنوز به گوش دلم ترانۀ دوست گرفته باز دل خسته ام بهانۀ دوست چه شد نوای دل انگیز عاشقانۀ دوست؟ اگرچه دیر زمانی‌ست رفته از خاطر رسد هنوز به گوش دلم ترانۀ دوست ازین صدا که به هفت آسمان در افتاده ست به گوش کس نرسد نالۀ شبانۀ دوست ز جاده های پر از لاله و گل و نسرین روان شدیم و نجستیم آشیانۀ دوست ز آسمان و زمین، آن زمان که می‌جُستم نشان خانۀ بی نام و بی نشانه ی دوست، گذشت طرفه نسیمی و گفت: رو بر تاب که خامش است زمانی چراغ خانۀ دوست

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.