شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
خلاصه اپیزود ۱۹ – «وقتی نور ته تونل نیست، خودت لامپ رو روشن کن»** - وقتی همه چیز سیاهه، مغزت می‌ره تو حالت «درماندگی آموخته‌شده» و فکر می‌کنه دیگه هیچی عوض نمی‌شه. - ناامیدی یعنی باور کنی دردت تا ابد ادامه داره؛ همین باعث می‌شه حتی از امید دادن بترسی. - اما امید یه مهارت آموختنیه، نه موهبت؛ حتی تو اردوگاه مرگ نازی‌ها هم کسایی با امید زنده موندن. - ریشه‌ی امید: دوپامین (قدم کوچیک)، سروتونین (ارزشمندی)، اکسی‌توسین (ارتباط)، نوروپلاستیسیته (تمرین روزانه). - ریشه‌ی ناامیدی: دوپامین صفر، کورتیزول بالا، تنهایی و خودسرزنشی. - ۵ راهکار طلایی که همین هفته جواب می‌ده: در انتهای اپیزود اومده - تاریک‌ترین لحظه‌ی زندگیت، دقیقاً یه لحظه قبل از طلوعه. - تو الان فقط یه جرقه فاصله داری با نور. **جمله طلایی اپیزود:** «وقتی نور ته تونل نیست، یعنی نوبت توئه که خودت لامپ رو روشن کنی.» فقط یه جرقه کافیه رفیق… و من اینجام که آتیششو بهت برسونم ♥️ https://youtube.com/@rahman.fakhrodin-s8j?si=xFXvWlCP7IyBElT1 https://t.me/MOJEZE_W_BOOK https://shenoto.com/channel/podcast/Miracles-book https://castbox.fm/va/6506028 https
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
