پادگرد
کاور شمارۀ 2 - غزلی از محمد سلمانی
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 2 - غزلی از محمد سلمانی

۱۷ تیر ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

من که تنها به تو، تنها به تو می اندیشم چند روزی است که تنها به تو می اندیشم از خودم غافلم اما به تو می اندیشم شب که مهتاب در آیینۀ من می ر قصد می نشینم به تماشا به تو می اندیشم همۀ روز به تصویر تو می پردازم همۀ گریه شب را به تو می اندیشم چیستی؟ خواب و خیالی؟ سفری؟ خاطره‌ای؟ که دراین خلوت شب ها به تو می اندیشم لحظه‌ای یاد تو از خاطرمن خارج نیست یا در آغوش منی یا به تو می اندیشم اگر آینده به یک پنجره تبدیل شود پشت آن پنجره حتی به تو می اندیشم تو به حافظ به حقیقت به غزل دل‌خوش باش من به افسانۀ نیما به تو می اندیشم نه به اندیشۀ زیبا، ‌نه به احساس لطیف که به تلفیقی از این‌ها به تو می اندیشم تو به زیبایی دنیای که می اندیشی؟

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.