پادگرد
کاور شمارۀ 2- غزلی از محمدتقی بهار
پانصد غزل - بخش چهارم

شمارۀ 2- غزلی از محمدتقی بهار

۱۹ تیر ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

نرگس غمزه ‌زنش بر سر ناز است هنوز طرهٔ پرشکنش سلسله‌باز است هنوز عاشقان را سپه ناز براند از در دوست بر در دوست مرا روی نیاز است هنوز خاک محمود شد از دست حوادث بر باد در دلش آتش سودای ایاز است هنوز هر کسی را سر کوی صنمی شد مقصود مقصد ساده‌دلان خاک حجاز است هنوز گرچه شد عمر من از خط تو کوتاه ولی دست امّید به زلف تو دراز است هنوز مسجد حسن تو از خط شده ویران لیکن طاق ابروی تو محراب نماز است هنوز روزی ای گل به چمن چشم گشودی از ناز چشم نرگس به تماشای تو باز است هنوز زین تحسر که چرا سوخت پر پروانه شمع دل‌سوخته در سوز وگداز است هنوز باز شد شهپر مرغان گرفتار، بهار بستگی‌هاست که در دیده ی باز است هنوز

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.