آواز | آدرین ریچ

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: آواز ▨ شاعر: آدرین ریچ (Adrienne Rich) ▨ ترجمه: آزاده کامیار ▨ با صدای: محسن نیک ▨ پالایش و تنظیم: شهروز کبیری ــــــــــــــــ تذکر: تغییراتی در ترجمه لحاظ شده است که البته این تغییرات با هماهنگیِ مترجم آن یعنی خانم آزاده کامیار انجام گرفته است. ــــــــــــــــ می‌پرسی تنهایم؟ خب، بله تنها هستم مثل هواپیمایی که تنها به‌ خط مستقیم براساس علائم رادیویی در میان کوه‌های راکی پیش می‌رود در جستجوی مسیر فرود آبی بر فرودگاهی در دل اقیانوس. می‌خواهی بپرسی تنها هستم؟ خب، بله هستم، تنها مثل زنی که سراسر کشور را پشت فرمان طی می‌کند هر روز و پشت سر می‌گذارد کیلومترها پس از کیلومترها شهرهای کوچکی را که می‌توانست در آنها بماند در آنها زندگی کند، در آنها بمیرد، تنها اگر تنها هستم تنهایی من باید تنهایی کسی باشد که پیش از همه از خواب برمی‌خیزد پیش از همه هوای سرد صبح این شهر را نفس می‌کشد تنها کسی که بیدار است در خانه‌ا‌ی غرق خواب اگر تنها هستم تنهایی‌ام را قایق مانده در ساحل دریاچه‌ی یخ بسته در آخرین نور سرخ سال می‌فهمد، که می‌داند نه یخ نه گِل، نه نور زمستانی فقط چوب است که در خود دارد موهبت سوختن را. ▨ آدرین ریچ Adrienne Rich

نظرها