وه که گر من باز بینم روی یارِ خویش را- غزل 13

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

موسیقی آرش کامور وه: کلمه‌ای است که برای تحسین و شگفتی بکار می رود| بگذاشتند: رها کردند| بار بستند: سفر کردند| خاطر: فکر و اندیشه| امیدوار خویش: عاشق خود| رای: تدبیر، اندیشه| دیار: سرزمین| عافیت: سلامت، نجات و رستگاری که نتیجۀ دوری از خلق و دنیای مادّی است| منظر: چهره| قرار: آسودگی| گبر: آتش پرست، زردشتی، گاهی در معنای کافر نیز بکار می‌رود| ترسا: مسیحی و همچنین در معنی مطلق کافر و بت پرست بکار رفته است| زینهار: شبه جمله است به معنی زنهار، امان و پناه| دوش: دیشب| حورا زاده: زیبارویی که اصل و نسبش بهشتی باشد| مانی: از مصدر ماندن به معنی واگذاشتن| نمایی: از مصدر نمودن، نشان دهی ، بیان کنی| زینهار ۲: آگاه باش| غمگسار: آنچه غم و اندوه را بر طرف سازد| سهی: بلند، هر چیزی که به سبب بلندی و راستی از دور بتوان دید| افتقار: نیاز و حاجت| وقار: شکوه، بردباری| صلاح: شایستگی| بی‌نوایی: درویشی و همه|

نظرها