شمارۀ 21 - غزلی از محمدحسین شهریار - 3

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی آخر ای ماه تو همدرد من مسکینی کاهش جان تو من دارم و من می دانم که تو از دوری خورشید چه‌ها می بینی تو هم ای بادیه‌پیمای محبت چون من سر راحت ننهادی به سر بالینی هر شب از حسرت ماهی من و یک دامن اشک تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی همه در چشمه مهتاب غم از دل شویند امشب ای مَه تو هم از طالع من غمگینی من مگر طالع خود در تو توانم دیدن که تواَم آینه بخت غبارآگینی باغبان خار ندامت به جگر می شکند برو ای گل که سزاوار همان گل‌چینی نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید که کند شِکوِه ز هجران لب شیرینی تو چنین خانه‌کن و دل‌شکن ای باد خزان گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی کی بر این کلبۀ توفان‌زده سر خواهی زد ای پرستو که پیام آور فروردینی شهریارا اگر آئین محبت باشد جاودان زی که به دنیای بهشت‌آئینی

نظرها