پادگرد
کاور شمارۀ 3 - غزلی از محمد سلمانی
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 3 - غزلی از محمد سلمانی

۱۷ تیر ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

اختر تابندۀ کیهان من چشمان تو ست آسمان آبی عرفان من چشمان توست اختر تابندۀ کیهان من چشمان توست در حضور چشم هایت عشق معنا می‌شود اولین درس دبیرستان من چشمان توست در بیابانی که خورشیدش قیامت می کند سایه‌بان ظهر تابستان من چشمان توست در غزل وقتی که از آیینه صحبت می‌شود بی گمان انگیزۀ پنهان من چشمان توست من پر از هیچم پر از کفرم پر از شرکم، ولی نقطه های روشن ایمان من چشمان توست در شبستانی که صد سودابه حیران من اند جام راز آلودۀ چشمان من، چشمان توست باز می پرسی که دردت چیست؟ بنشین گوش کن! درد من، این درد بی درمان من چشمان توست!

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.