پادگرد
کاور شمارۀ 40 - غزلی از جواد محقق نیشابوری
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 40 - غزلی از جواد محقق نیشابوری

۲۵ تیر ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

فریاد قرن ها رفتی و هیچکس ننشیند به جای تو گریه کنم به حال خودم یا برای تو بر شاخسار خشک وطن بلبلی نماند تا ناله سر دهد ز دل ما به جای تو خوش خوانده اند گرچه دراین عرصه دیگران اما ندارد آن همه حال و هوای تو بس برده ایم لذت اوج و فرودها یک چیز دیگر است ولی نغمه‌های تو تنها نه ترجمان دل ما در این زمان فریاد قرن‌هاست نهان در صدای تو آن سان که زنده کرد زبان را حکیم توس موسیقی است زنده به نای و نوای تو ای خاک پای مردم ایران بیا ببین مردم چگونه اند کنون خاک پای تو

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.