شمارۀ 139 - غزلی از حسنا محمدزاده

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

نگاه پنجره‌ها ، ابری و مه آلود است نترس از شب و توفان که در پناه همیم اگرچه زرد و زمین خورده ، تکیه گاه همیم به سیب لب نزدیم از سر هوس، اما شریک بار غم و تلخیِ گناه همیم چه مُهرها که به پیشانی من و تو زدند چه روزها شد و درگیر اشتباه همیم بگو زمین و زمان را به هم بدوزد عشق که لحظه لحظه در آیینه نگاه همیم هوای‌مان که بگیرد کسی چه می داند بهانۀ شب بی‌‎خواب و اشک و آه همیم نگاه پنجره ها، ابری و مه آلود است چه غم که ماه نتابیده! ما که ماه همیم! اگر جدا شده راه من و تو از آغاز غمت مباد که در انتهای راه همیم!

نظرها