اپیزود دهم نوروفکت | سوگ نادیده

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

اپیزود دهم نوروفکت | سوگِ نادیده وقتی فقدان، نامِ رسمی ندارد، مغز کار خودش را می‌کند: ثبت، پردازش، تلاش برای معنا دادن. اما جهان بیرون همیشه همراه نیست. بعضی دردها اجازه‌ی عزاداری ندارند؛ نه مراسمی، نه همدردی‌ای، نه حتی اعترافی بلند. این اپیزود سفری است به لایه‌های خاموش سوگ؛ جایی که هیپوکامپ خاطره را نگه می‌دارد، آمیگدالا واکنش را شعله‌ور می‌کند، و جامعه سکوت را ترجیح می‌دهد. در این روایت، از سوگ‌هایی حرف می‌زنیم که دیده نمی‌شوند: سوگِ رابطه‌ای که رسمی نبود، سوگِ مهاجرت، سوگِ بدن، سوگِ فرصت‌هایی که هرگز نیامدند. و از اینکه مغز چطور این دردهای بی‌اعتراف را در پرونده‌ی عصبی‌اش ثبت می‌کند. اگر سوگی داری که کسی نامش را نبرده، این اپیزود برای توست. منابع • Doka, K. J. (1989). Disenfranchised grief: Recognizing hidden sorrow. Lexington Books. • Neimeyer, R. A. (2001). Meaning reconstruction and the experience of loss. American Psychological Association. • Shear, M. K. (2012). Grief and mourning: A comprehensive review. Journal of the American Medical Association, 308(24), 261–274. • Bonanno, G. A. (2004). Loss, trauma, and human resilience. American Psychologist, 59(1), 20–28. • Panksepp, J. (1998). Affective neuroscience: The foundations of human and animal emotions. Oxford University Press. • LeDoux, J. (1996). The emotional brain. Simon & Schuster. • Klass, D., Silverman, P. R., & Nickman, S. (1996). Continuing bonds: New understandings of grief. Taylor & Francis.

نظرها