ناز تو و نیاز تو غزل شماره 163 از حسین منزوی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

هر شعر حسین منزوی، گویی نگاهی‌ست به ژرفای آدمی... از عشق، از تنهایی، از خواسته‌هایی که در سکوتِ کلمات جا مانده‌اند. در این اپیزود، از او می‌خوانم، شعری که هنوز هم، پس از سال‌ها، نفسِ تازه‌ای به کویرِ خاطره‌ها می‌دمد. ناز تو و نیاز تو، شد همه دلپذیر من ناز تو دلپذیر شد، هستی ناگزیر من جز تو هوس نمی‌کند، گویه‌ی کس نمی‌کند دم ز تو می‌زند همین، خوی بهانه‌گیر من اینک و آنکم دگر، از تو شده است بارور آه ! که بی تو شد هدر، پار من و پریر من

نظرها