پایان، قطره‌قطره

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

چرا ما آدم‌ها به «رنج» عادت می‌کنیم؟ چرا وقتی شرایط ذره‌ذره بدتر میشه، به جای اینکه فرار کنیم، سعی می‌کنیم خودمون رو «وفق» بدیم؟ در پنجم دسامبر ۱۹۵۲، شهر لندن زیرِ پتویی از دودِ سیاه و سمی دفن شد. در عرض چهار روز، ۱۲ هزار نفر جان دادند. اما ترسناک‌ترین بخش ماجرا، مرگِ آدم‌ها نبود؛ واکنشِ آن‌ها بود. مردم لندن نترسیدند و فرار نکردند. آن‌ها به زندگی عادی ادامه دادند و با لبخند مردند. چرا؟ چون به «هوای بد» عادت کرده بودند. در این اپیزود، به سراغ یکی از خطرناک‌ترین باگ‌های مغز انسان می‌رویم: «کوریِ تغییر» یا سندرم «قورباغه‌ی پخته». این اپیزود برای کسانی است که حس می‌کنند دارند "تحمل" می‌کنند، اما یادشان رفته چرا.

نظرها