پادگرد
کاور سیمین بهبهانی | یک متر و هفتاد صدم
سیمین بهبهانی | با صدای خودش

سیمین بهبهانی | یک متر و هفتاد صدم

۱ بهمن ۱۴۰۳ · 4 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: یک متر و هفتاد صدم ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ______________ یک متر و هفتاد صدم افراشت قامت سخنم یک متر و هفتاد صدم از شعر این خانه منم یک متر و هفتاد صدم پاکیزگی، ساده‌دلی جان ِ دلارای ِ غزل، جسم ِ شکیبای زنم زشت است اگر سیرت ِ من، خود را در او می‌نگری هیها که سنگم نزنی! آیینه‌ام می‌شکنم از جای برخیزم اگر، پرسایه‌ام بید بُن‌ام بر خاک بنشینم اگر، فرش ِ ظریفم، چمنم بر ریشه‌ام تیشه مزن! حیف است افتادن ِ من در خشکساران شما، سبزم، بلوطم، کهنم یک مغز و صد بیم عسس فکر است در چارقدم یک قلب و صد شور هوس شعر است در پیرهنم ای جملگی دشمن من!‌ جز حق چه گفتم به سخن؟ پاداش دشنام شما آهی به نفرین نزنم انگار من زادمتان؛ کژتاب و بدخوی و رَمان دست از شما گر بکشم، مهر از شما بر نکنم انگار من زادمتان؛ ماری که نیشم بزند من جز مدارا چه کنم با پاره‌ی جان و تنم؟ هفتاد سال این گُله جا، ماندم که از کف نرود یک متر و هفتاد صدم؛ گورم، به خاک وطنم ▨ سیمین بهبهانی، نیمای غزل ِایران Hosted on SHENOTO

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.