پادگرد
کاور سیمین بهبهانی | شتر
شعر با صدای شاعر

سیمین بهبهانی | شتر

۱۴ دی ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: شتر (نگاه کن به شتر آری) ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز __________ و نگاه کن به شتر، آری‌، که چه‌گونه ساخته شد، باری نه زآب و گل که سرشتندش ز سراب و حوصله پنداری و سراب را همه می‌دانی که چگونه دیده‌فریب آمد و سراب هیچ نمی‌داند که چگونه حوصله می‌آری و چگونه حوصله می‌آری‌ به عطش، به شن، به نمک‌زاران و حضورِ گستره را دیدن‌ به نگاهی از سرِ بیزاری و نگاه کن که نگاه این‌جا ز شیار شوره نشان دارد چو خطوطِ خشک پس از اشکی‌ که به گونه‌هات شود جاری و به اشک بین که تهی کردت ز هر آنچه مایه‌ی آگاهی و تو این تهی‌شده را باید ز کدام هیچ بیَنباری و در این تهی‌شده می‌بینی هَیَمانِ اُشترِ عَطشان را که جنون برآمده با صبرش‌ نرود سبک به گرانباری و جنون دو نیشه‌ی رخشان شد، به صف خشونت دندان‌ها که ز صبر کینه به بار آید که ز کینه، زخم شود کاری و نگاه کن که به کین‌توزی رگ ساربان زده با دندان ز سراب حوصله تنگ آمد، و نگاه کن به شتر، آری ▨ سیمین بهبهانی، نیمای غزل ِایران

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.