سیمین بهبهانی | در انتظار تناسخ

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: در انتظار تناسخ (الاغ کودکی ما) ▨ شاعر: سیمین بهبهانی ▨ با صدای: سیمین بهبهانی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز _________ قطعا الاغ کودکیِ من، مرده‌ست و نیز نسل و تبارش وان پیرِ آزمندِ لئیمی کان گونه می‌کشید به کارش کو آن دو چشم سرمه کشیده، یال و دم به قاعده چیده پالانِ سرخِ اطلس و مخمل، منگول و بندِ و حاشیه‌دارش؟ پیشانیش بلند و خضابی، آراسته به مهرهٔ آبی اسبابِ فخر بود و تجمل، گاهی که می‌شدیم سوارش با خشم و قهرِ صاحبِ پیرش، سازش‌پذیر جانِ اسیرش بس راهِ سخت و بارِ گران را، آسان گرفته صبر و قرارش اینک الاغِ کودکی من روحش حلول کرده در این تن زین پس نه تیزپوی و توسن، در من شکسته پای فرارش با چشم‌های سرمه کشیده، با شرم در نگاهِ رمیده من آن ستورِ رامِ خموشم با ذهنِ کندِ ساده‌نگارش گر نیست مهره، طوق که دارم پالان نظیر {بدیل} جامه شمارم اسباب فخر هست و تجمل با این ستور و کارگزارش بیگارگیرِ شوخِ زمانه دارد به رهبیم {سروریم} بهانه از پی کشانده جان و تنم را در راه پر ز خاره و خارش اینک مرا، نه من؛ منِ او را، این برده باِر قهرِ عدو را دیده‌ست عالمی که به خواری خم گشته پشتِ خسته ز بارش آه، این ستور کودکی من خو کرده با شقاوت دشمن زنده‌ست در ضمیرِ نهانم؛ گیرم که مُرده نسل و تبارش اکنون بگو که آن دَمِ فرّخ در من دمد ز نو به تناسخ آزاده‌وار جانِ شریفی آزادگی مُدام شعارش ▨ سیمین بهبهانی

نظرها