پادگرد
کاور هوشنگ ابتهاج | هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم
شعر با صدای شاعر

هوشنگ ابتهاج | هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم

۳ شهریور ۱۴۰۲ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ شعر: هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم ▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج ▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــ هرچند عمر در غم و حرمان گذاشتم هرگز دل از محبت او برنداشتم جان و دل است هیمه‌ی آن آتشی که من همت به زنده‌‌داشتنش برگماشتم در داوِ عشق دستِ تهی نیست عذرِ مرد من از میانِ مدعیان جان گذاشتم در خاک و خون میان علَم‌های سرنگون با رایتِ وفای تو سر برفراشتم بیرون ز هرچه صورت بیداری است و خواب نقشی که از خیالِ تو در دل نگاشتم بی‌حاصل است فرصتِ فصلِ سیاه‌کار سرسبز باد بذرِ امیدی که کاشتم عشقی به دست کردم و چون سایه در رهش صد ره سرم زدند و ز سر، پای داشتم ▨ هوشنگ ابتهاج (متخلص به هـ. ا. سایه) تهران، تیر ماه ۱۳۸۶

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.