سیاوش کسرایی | رقص ایرانی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: رقصِ ایرانی ▨ شاعر: سیاوش کسرایی ▨ با صدای: سیاوش کسرایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــ در پوستر، سیاوش کسرایی را می‌بینید به همراه دخترش بی‌بی ______ چو گل‌های سپید صبحگاهی در آغوش سیاهی شکوفا شو به پا برخیز و پیراهن رها کن گره از گیسوانِ خفته واکن فریبا شو گریزا شو چو عطرِ نغمه کز چنگم تراود بتاب آرام و در ابرِ هوا شو به انگشتان سَرِ گیسو نگه دار نگه در چشم من بگذار و بردار فروکش کن نیایش کن بلورِ بازوان بَربند و واکن دوپا بر هم بزن، پایی رها کن بپر، پرواز کن، دیوانگی کن ز جمع آشنا بیگانگی کن چو دودِ شمعِ شب از شعله برخیز گریزِ گیسوان بر بادها ریز بپرداز بپرهیز چو رقصِ سایه‌ها در روشنی شو چو پایِ روشنی در سایه‌ها رو گهی زنگی بر انگشتی بیاویز نوا و نغمه‌ای با هم بیامیز دلارام میارام گهی بردار چنگی به هر دروازه رو کن سر هر رهگذاری جستجو کن به هر راهی، نگاهی به هر سنگی، درنگی برقص و شهر را پُر های‌وهو کن به بَر دامن بگیر و یک سبد کن ستاره دانه‌چین کن نیک و بد کن نظر بر آسمان سوی خدا کن دعا کن ندیدی گر خدا را؛ بیا آهنگِ ما کن من‌ات می‌پویم از پای فتاده من‌ات می‌پایم اندر جامِ باده تو برخیز تو بگریز برقص آشفته بر تارِ ربابم شدی چون مست و بی‌تاب چو گل‌هایی که می‌لغزند بر آب پریشان شو بر امواجِ شرابم ▨ سیاوش کسرایی سوم اردیبهشت ۱۳۳۲ از دفتر شعر آوا ـــــــــــــــــــــــ پی‌نوشت: متن فوق از روی صدای شاعر پیاده شده و با نسخهٔ چاپ شدهٔ شعر، کم و بیشی‌هایی دارد.

نظرها