پادگرد
کاور هوشنگ چالنگی | شهادت
شعر با صدای شاعر

هوشنگ چالنگی | شهادت

۲ تیر ۱۴۰۵ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: شهادت ▨ شاعر: هوشنگ چالنگی ▨ با صدای: ارژنگ آقاجری https://soundcloud.com/arjanga ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ به کردار ابری ببار اگر می‌باری که سرود باران در منقار مرغی سرگردان است . سراسیمه سلام اگر آن‌چه بر یال اسب می‌جنبد، سپیده‌دمان است. با چشمان مسافری که از سال‌های - هیمه - و- گرگ - می‌آید می‌نگرم بلوطی را که اینک پلک می‌گشاید خواب از نژادی دشمن است که تا دیده برهم می‌نهم عریان‌ترین خنجر را بر گلوی دوست می‌بینم با پرنده‌ای می‌آویزم ــ بدان‌گونه غم‌آلود ــ که گریبان اولین ستاره را به گریه بگیرم آمیزش صدایی را می‌شناسم [در برنج‌زاری که آوای پرنده‌ایش می‌آراست و انارستانی که گریانی در آن بود] اکنون تنها شکوفه‌ای به شهادت کافی‌ست که من همیشه گریان بودم. ▨ هوشنگ چالنگی آبان ماه ۱۳۴۶ از کتاب مجموعه کامل اشعار هوشنگ چالنگی چاپ افراز صفحه ۲۶۲

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.