پادگرد
کاور آینه (تصویری که از خودمان پنهان می‌کنیم)
سایه روشن

آینه (تصویری که از خودمان پنهان می‌کنیم)

۱ مرداد ۱۴۰۵ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

تا حالا شده در سکوتِ نیمه‌شب، چند ثانیه بیشتر توی آینه به خودت خیره بشی؟ آینه‌ها بی‌رحم‌ترین رفیق‌های ما هستند. آن‌ها اهل مراعات نیستند؛ نقاب‌هایی را که تمام روز برای بقا در این دنیای شلوغ روی صورتمان نگه داشته‌ایم، در یک آن فرو می‌ریزند. در تاریک‌روشنِ اتاق، وقتی به آن شیشه‌ی جیوه‌اندود نگاه می‌کنی، دیگر نه آن آدمِ قویِ همیشگی هستی و نه آن غریبه‌ی بی‌خیال. آینه تصویرِ خستگیِ چشم‌ها را نشانت می‌دهد؛ تصویرِ تمام بغض‌های قورت‌داده‌شده و حرف‌های مچاله شده در گلو. ما سال‌هاست که از تماشای خودِ واقعی‌مان فرار می‌کنیم و آینه، همان مرزِ باریکی است که ما را با تنهاییِ عریانمان روبرو می‌کند. در این قسمت، به بهانه‌ی تماشای غبارِ روی یک آینه‌ی قدیمی، به تماشای تصویری می‌نشینیم که روزها از آن فرار می‌کنیم و شب‌ها، در خلوتمان با آن مواجه می‌شویم. دلتون آروم، تنهاییتون دنج... تا سایه‌روشنِ بعدی، بدرود. خوشحال میشم صداتون رو بشنوم | برام پیام صوتی بذارید 🌹

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.