

شماره بیست و چهار - راهنامه8؛ حبیب سماعی، از زبانِ مرجان راغب
۲۶ بهمن ۱۴۰۲ · 1 ساعت و 39 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
بخش عمدهی پیشرفتهای تکنیکیِ سنتور در قرنِ گذشته رو مدیونِ نبوغِ موسیقیدانی هستیم که جز چند صفحهی بیکیفیت، چیز بیشتری ازش نمونده ولی اثرگذاریش روی برخی شاگردانش مثل ابوالحسن صبا یا نورعلی برومند انقدری بود که هنرش به نسلهای بعد هم منتقل شد. این شخصیتِ غریب، کسی نبود جز «حبیب سماعی». مهمان این اپیزود از مجموعهی راهنامه «مرجان راغب» (پژوهشگر موسیقی کلاسیک ایران و سنتورنواز) از «حبیب سماعی» برامون میگه. گوینده و مدیر اجرایی: اشکان شهریاری تألیف، سردبیر و مدیر محتوا: سعید یعقوبیان طراح پوستر: کیارش بختیاری لینک نظرسنجی حمایت مالی از پادکست (روی متن بزنین تا به سایت برین) حمایت مالی با رمز ارز (روی متن بزنین تا آدرس کیف پول رو ببینید) اینستاگرام راهِ گوش ایکس راهِ گوش کانال تلگرام راه گوش ایمیل راهِ گوش برخی از منابع: حبیب سماعی و راویان او، نگارش شهاب منا، نشر سوره مهر، ۱۳۸۹ مکاتب سنتورنوازی در ایران، کیومرث پیرَگلو، ترجمه فاطمه نکونام، نشر خنیاگر، ۱۴٠٠ خاطراتی از هنرمندان، پرویز خطیبی، نشر معین، ۱۳۸٠ تاریخ انتشار: بهمن ۱۴۰۲ موسیقی تیتراژ: رنگ دشتی، علینقی وزیری موسیقیِ پایانبندی: قطعهی افشاری اثر اردشیر کامکار، آلبوم چهارگان ، نشر ماهور
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.




