اپیزود روز سی و پنجم معماری ماندگار

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

معماری ماندگار — روز سی و پنجم فرار از تله‌ی قربانی‌پنداری متقابل؛ چگونه ارزش‌های انسانی و مسئولیت‌پذیری، پایداری سازمان را تضمین می‌کنند؟ از مظلوم‌نمایی تا مسئولیت‌پذیری؛ بازآفرینی معماری ارزش‌های انسانی در رهبری سازمان امروز اگر پای صحبت‌های هر دو سمتِ معادله‌ی سازمان بنشینیم، صدای ناله‌ای مشابه اما از دو جنس مختلف می‌شنویم. از یک سو، مدیران و صاحبان کسب‌وکار دل‌پری دارند؛ می‌گویند: «نیروی انسانی جدید شرایط سخت ما را درک نمی‌کند، تعهد ندارد و دیگر به درد نمی‌خورد!» از سوی دیگر، بدنه نیروهای انسانی احساس بی‌ارزشی می‌کنند؛ می‌گویند: «دیدگاه سازمان به ما نگاهِ ابزاری است، ارزش‌های انسانی له شده‌اند و ما فقط قربانی سیستم هستیم!» این تلاقی متقابل، یک «چرخه‌ی باطل قربانی‌پنداری» خلق کرده است. وضعیتی بی‌برنده که در آن هیچ‌کس تقصیر را بر عهده نمی‌گیرد و همه انگشت اتهام را به سمت دیگری نشانه رفته‌اند. نتیجه این وضعیت کاملاً روشن است: افول ارزش‌های انسانی، فرسایش روانی، کاهش شدید پایداری افراد در سازمان‌ها و در نهایت کوتاه شدن عمر بقای کسب‌وکارها. اما از منظر تف تفکر سیستمی، چطور می‌توان از این بسترِ پر از آسیبِ «قربانی‌پنداری متقابل» عبور کرد و به ساحل «مسئولیت‌پذیری» رسید؟ ۱. توقف بازی اتهام (Stop the Blame Game): قربانی بودن یک موقعیتِ راحت برای ذهن است؛ زیرا انسان را از پاسخگویی معاف می‌کند. اولین گام مسئولیت‌پذیری این است که رهبران و نیروها بپذیرند بخش مهمی از وضع موجود، خروجی رفتارهای خودِ آن‌هاست. ۲. بازتعریف معاهده انسانی (Human Contract): سازمان‌ها نباید صرفاً بر پایه «قرارداد کار» چرخش کنند؛ بلکه به یک «میثاق انسانی» نیاز دارند. جایی که نیروی کار خود را صرفاً ابزارِ تولید نبیند و کارفرما نیز نیروی انسانی را هزینه نداند، بلکه او را شریکِ خلق ارزش تلقی کند. ۳. تمرکز بر دایره نفوذ به جای دایره نگرانی: مسئولیت‌پذیری یعنی به جای نالیدن از رفتار طرف مقابل، از خود بپرسیم: «من در سهم خود چه تغییری می‌توانم ایجاد کنم؟» کارفرما با ایجاد امنیت خاطر و دیده شدنِ انسان‌ها، و کارمند با ارتقای کیفیت تعهد و نگارش اثر ماندگار خود. پایداری و ماندگاری یک سازمان در دنیای پرچالش امروز، از اصلاح فرمول‌های مالی شروع نمی‌شود؛ بلکه از «زنده‌کردن ارزش‌های انسانی» و عبور از ذهنیت قربانی به سمت پختگیِ مسئولیت‌پذیری آغاز می‌گردد.

نظرها