روز چهل و هفتم معماری ماندگاری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

روز چهل و هفتم معماری ماندگار: دیروز پیامکی دریافت کردم که تا ساعت‌ها ذهنم را درگیر کرد: «سلام. دیروز طی یک تماس، به سردرگمیِ این ایام پایان داده شد. آزاد و رها.» این پیام از سوی مدیری باسابقه و بسیار توانمند بود که ماه‌ها منتور او بودم. او پس از ۸ ماه خانه‌نشینی و تحت فشار شدید مالی، وارد شرکتی غرق در مشکلات فنی و مالی شده بود. اما در مصاحبه، به جای سوال از توان مدیریتی‌اش، سوالاتِ عقیدتیِ نامربوط (مثل تعداد تکه‌های کفن مرده!) پرسیده بودند و چون صادقانه پاسخ داده بود، ملامتش کرده بودند که چرا دروغ نگفتی! یاد جوانی خودم افتادم که به خاطر همین صداقت، از دانشگاه محروم شدم... آن روز به او گفتم: «اینجا زمینِ بازیِ تو نیست!» اما جبرِ روزگار او را کشانده بود. دیروز وقتی خبرِ برکناری‌اش را داد، هم غمگین شدم برای فشارهایی که کشید و هم خوشحال؛ چون بالاخره از یک «زمینِ بازیِ اشتباه» رها شد. 💡 درس بزرگ برای رهبران و مدیران: اگر در سیستمی هستید که تظاهر و نقاب زدن بر تخصص و صداقت ارجحیت دارد، رد شدن از آن سیستم شکست نیست؛ اثباتِ اصالتِ شماست. سرمایه، تخصص و شرافتِ کاری خود را در زمین‌هایی که برای تحقیرِ اصالت طراحی شده‌اند، هدر ندهید. 👇 در مقاله جدیدم در لینکدین شکافته‌ام: 🔹 آسیب‌شناسی ارزیابی‌های انحرافی در سازمان‌ها 🔹 پارادوکسِ رنجِ اجبار و شیرینیِ رهایی 🔹 چرا نباید «ارزش خود» را با «قضاوت سیستم‌های مسموم» بسنجیم؟ #رهبری_سازمانی #اصالت_شغلی #منتورینگ #اخلاق_حرفه_ای #توسعه_مدیریت #معماری_ماندگار

نظرها