مجموعه نامه‌های اینمن به ناتالیا-فصل چهارم

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

مدت‌هاست که می‌نویسم، قلم را به زورِ دیکتاتورِ درون - که خود نیز مهره‌ای است بازیچه از مافیایِ ذهن مریضم - روی ورق‌های کاهیِ سالخورده با ناجوانمردیِ هرچه بیشتر به بازی می‌گیرم. آری، آرام تر می‌شوم. مدت‌هاست که به این‌گونه ارضا شدن تن داده‌ام. هنگامی‌که احساسِ طغیان و شورشی به من دست می‌دهد همانند جوانِ درمانده‌ای که در سردترین شب‌های سرد مسکو به دنبال بطریِ ویسکی ناب فنلاندی برای گرم شدن می‌گردد، من نیز به دنبال قلمی می‌گردم و با یافتن آن‌چنان گرم می‌شوم که جهنمی از آن خلق می‌کنم. می‌دانی، این روزها افرادی را می‌بینم که سحرگاه با ماسک‌هایی زیبا و شبیه به انسان به خلوتِ خیابان‌ها پا می‌گذارند و شب‌ها به آشامیدن خونِ حیوانی از جنس خود در کوچه‌پس‌کوچه‌های شهر مشغول می‌شوند. مبهوتم، مگر حیوان هم نوعِ خودش را می‌خورد؟ '' آری، انسان '' . ✏️نویسنده: امیرعلی مهاجری 🎙گویندگان: علی ولیانی / ندا کریمی 🎨طراحی پوستر: فریما رئوفی ✨تهیه و تولید توسط استودیو نووُ 📻پخش اختصاصی از رادیو تاسیان 📻پخش اختصاصی از رادیو تاسیان

نظرها