

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
قسمت یازدهم از کتاب کودکانمان به ما چه میآموزند با رادیو یارمد نوشتهی پیرو فروچی ترجمهی مهسا ملک مرزبان نشر نی با صدای: سمیه صادقی بازی چرا کودکان اینقدر خوب و خوش هستند ولی ما گاهی تا این حد ناراحت و غمگین؟ چون آنها از ما انعطافپذیرترند. چون دربارهی جایی که میخواهند بروند از قبل خیالبافیای نکردهاند. انتظار ویژهای از چیزی نداشتهاند. زندگی همیشه برایشان جالب و جذاب. شاید هم خیلی جذابتر از چیزی باشد که در دفترچهی راهنمای جهانگردی نوشته شده است. ذهنی که چیزی را به دیگری ترجیح ندهد پیشداوری هم ندارد و آمادهی یادگیری است. ما با خودانگیختگی به یادگیری مطالب جدید میرسیم. شاید همهی ما در تلاشیم تا چیزهای زیادی را به کودکانمان یاد بدهیم و اصلاً به فکر چیزهایی که میتوانیم خودمان از آنها بیاموزیم نیستیم. زیباترین شکل خودانگیختگی بازی است. بازی ذات آزادی، لذت بیکوشش و سرزندگی است و وقتی وارد دنیای کودکان میشویم، چون تمام زندگی را بازی میدانند، میتوانیم با روح بازی ارتباط بیابیم و ذهنمان را از هرگونه سنگینی و نگرانی خلاصی یابیم. علاقه به بازی، موهبتی است که همیشه به دست نمیآید، شاید برای کودکان همیشگی باشد اما برای بزرگترها اینطور نیست. کانال تلگرام: h ttps://t.me/Yaarmadd اینستاگرام: @yaarmadd
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





