پادگرد
کاور #58  اجتماعی‌تر بودن، روش خاصی داره؟
پادکست پرتو

#58 اجتماعی‌تر بودن، روش خاصی داره؟

۲۱ مرداد ۱۴۰۵ · 20 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

اصول کلیدی چرا کمی اجتماعی‌تر بودن، بیشتر از چیزی که فکر می‌کنیم خوشحالمون می‌کنه؟ مغز ما معمولاً لذت یک ارتباط جدید رو کمتر از واقعیت پیش‌بینی می‌کنه. بیشتر گفت‌وگوها، بهتر از چیزی از آب درمیان که قبلش تصور می‌کنیم. ترس از ارتباط، همیشه نشانه‌ی خطر نیست؛ گاهی فقط یک خطای پیش‌بینیه. آدم‌ها بیشتر از کامل حرف زدن، گرمی و احترام رو به یاد می‌سپارن. لازم نیست جذاب‌ترین آدم جمع باشی؛ کافی‌ه انسانی و صمیمی باشی. اولین جمله، لازم نیست خاص باشه؛ فقط واقعی باشه. یک «سلام» ساده، می‌تونه شروع یک تجربه‌ی خوب باشه. گفت‌وگو، خیابون یک‌طرفه نیست؛ دو نفر با هم اون رو می‌سازن. بیشتر آدم‌ها، از ارتباط با تو کمتر از چیزی که فکر می‌کنی ناراحت می‌شن. ذهن، قبل از تجربه کردن، معمولاً بدترین سناریو رو می‌سازه. هر تجربه‌ی خوب، ترس‌های قدیمی مغز رو کمی ضعیف‌تر می‌کنه. اگر هیچ‌وقت امتحان نکنی، هیچ‌وقت هم نمی‌فهمی حدست درست بوده یا نه. بدبینی، وقتی تجربه نمی‌کنیم، خودش رو زنده نگه می‌داره. ارتباط‌های انسانی، بیشتر از آنچه فکر می‌کنیم، حال ما رو بهتر می‌کنن. خوشحالی، همیشه در اتفاق‌های بزرگ نیست؛ گاهی در یک گفت‌وگوی کوتاه پنهانه. به جای اینکه روی خودت تمرکز کنی، روی ارتباط تمرکز کن. کنجکاوی، اضطراب رو کمتر می‌کنه. بیشتر آدم‌ها دنبال مهربونی‌ان، نه اجرای بی‌نقص. لازم نیست همه‌ی سکوت‌ها رو پر کنی؛ فقط گفت‌وگو رو شروع کن. ارتباط، با قدم‌های کوچک ساخته می‌شه، نه حرکت‌های بزرگ. هر روز، یک فرصت کوچک برای نزدیک‌تر شدن به آدم‌ها وجود داره. گاهی کنار گذاشتن گوشی، شروع یک ارتباط واقعیه. اگر ذهنت گفت «احتمالاً خوب پیش نمی‌ره»، یادت باشه این فقط یک پیش‌بینیه، نه واقعیت. هر گفت‌وگوی خوب، اعتماد مغزت به آدم‌ها رو کمی بیشتر می‌کنه. منتظر نباش دیگران همیشه قدم اول رو بردارن. اجتماعی‌تر بودن، یعنی شجاعتِ برداشتن یک قدم کوچک. رابطه‌های عمیق، از گفت‌وگوهای ساده شروع می‌شن. گاهی فقط چند دقیقه ارتباط انسانی، می‌تونه کیفیت تمام روزت رو عوض کنه. دنیا معمولاً کمی مهربون‌تر از چیزیه که ترس‌های ما روایت می‌کنن. امروز فقط یک قدم کوچک بردار؛ شاید همان قدم، آغاز یک دوستی یا یک روز بهتر باشه. معرفی: نیکلاس اپلی (Nicholas Epley, PhD) نیکلاس اپلی، دکترای روان‌شناسی، استاد ممتاز علوم رفتاری در مدرسه کسب‌وکار بوث دانشگاه شیکاگو و مدیر مرکز پژوهش‌های تصمیم‌گیری خانواده رومن است. پژوهش‌های او بر شناخت اجتماعی متمرکز است؛ اینکه انسان‌ها چگونه درباره افکار، احساسات و نیت‌های دیگران قضاوت می‌کنند و چرا حتی افراد بسیار باهوش نیز اغلب یکدیگر را به اشتباه درک می‌کنند. او همچنین نویسنده کتاب «کمی اجتماعی‌تر: چگونه انتخاب‌های کوچک، شادی، سلامت و ارتباطی عمیق‌تر می‌آفرینند» ( A Little More Social ) است. لینک وبسایت پادکست پرتو https://partopodcast.com/ پادکست پرتو در شبکه‌های اجتماعی: لینک اینستاگرام پادکست پرتو https://www.instagram.com/partopodcast لینک تلگرام پادکست پرتو https://t.me/partopodcast لینک توییتر پادکست پرتو https://x.com/shilarkarimi?t=HhORqbSf6tmFnh_daB1MiQ&s=09

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.