پادگرد
کاور شمارۀ 18 - غزلی از علی مؤید ثابتی
پانصد غزل - بخش چهارم

شمارۀ 18 - غزلی از علی مؤید ثابتی

۱۲ مرداد ۱۴۰۳ · 3 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

یاد آن عهدی که شور عشق در سر داشتیم الفتی با شاهد و مینا و ساغر داشتیم خلوت ما بود هر شب روشن از روی مهی در دل تاریک شب، خورشید انور داشتیم هر کجا بزمی به پا می‌گشت از خوبان شهر ما در آن بزم از حریفان جای برتر داشتیم بر بساط عیش کوس پادشاهی می‌زدیم چونکه ملک شادکامی را مسخر داشتیم در شبستان، راز با زیبا رخان سرو قد در گلستان، ناز بر سرو و صنوبر داشتیم گاه با شعر و سرود و گاه با معشوق و می تا نپنداری که جز این کار دیگر داشتیم هرچه شعر و نکته و قول و غزل بُد در کتاب جمله را بهر نشاط بزم از بر داشتیم جام بر کف، یار در بر، گوش بر قول و غزل شوق در تن، ذوق در دل، شور در سر داشتیم با چنین عشق و جوانی با چنین عیش و خوشی کی خبر از کینۀ چرخ فسونگر داشتیم؟ او فسون‌هایی عجب می‌ساخت وز ساده دلی آن فسون‌های عجب را جمله باور داشتیم ......................................................... چون مؤیّد در فراق رویت ای جان جهان چشم امید از جهان و دل ز جان برداشتیم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.