شمارۀ 44 - غزلی از پرویز ناتل‌خانلری

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

دل می رود، جان می رود! هرچه با خود داشتم از من گریزان می‌رود راحت دل می‌رود، دل می‌رود، جان می‌رود بامدادان خوشدلی بار سفر بربست و رفت اینک امید از پی اش زار و پریشان می‌رود بام و روزن نیز گویی پر گرفت از شوق راه کوی و برزن می‌خزد بر خاک و بی‌جان می‌رود باد را اینک، سرود از دور می آید به گوش زار می‌خواند به ره کاین می‌رود، آن می‌رود می‌روم کز همدمی یابم نشان، وز ماتمم سایه پیشاپیش من افتان و خیزان می‌رود هرچه گرد خویش می‌بینم وفاداری نماند ای شب غم پای دار اکنون که جانان می‌رود

نظرها