پادگرد
کاور شمارۀ  112 - غزلی از سیمین بهبهانی
پانصد غزل - بخش چهارم

شمارۀ 112 - غزلی از سیمین بهبهانی

۱۰ بهمن ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ای نسیم جان پرور غزلی از سیمین بهبهانی چون درخت فروردین پر شکوفه شد جانم دامنی زگل دارم بر چه کس بیفشانم ای نسیم جان پرور امشب از برم بگذر ورنه این چنین پرگل تا سحر نمی‌مانم لاله وار خورشیدی در دلم شکوفا شد صد بهار گرمی‌زا سر زد از زمستانم دانۀ امید آخر شد نهال، بار آورد صد جوانه پیدا شد از تلاش پنهانم بوی یاسمن دارد خوابگاه آغوشم رنگ نسترن دارد شانه های عریانم شعر همچو عودم را آتش دلم سوزد موج عطر از آن رقصد در دل شبستانم کس به بزم می‌خواران حال من نمی‌داند زآنکه با دل پر خون چون پیاله خندانم در کتاب دل سیمین حرف عشق می جویم روی گونه می‌لرزد سایه های مژگانم

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.