شمارۀ 73 - غزلی از سعید بیابانکی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

همین شقایق بی نام و بی نشان شعر است خیال می‌کنم این بغض ناگهان شعر است همین یقین فروخفته در گمان شعر است همین که اشک مرا و تو را درآورده است همین، همین دو سه تا تکه استخوان شعر است همین که می‌رود از دست شهر، دست به دست همین شقایق بی نام و بی نشان شعر است چه حکمتی‌ست در این وصفِ جمع ناشدنی که همزمان، غمِ نان، شعر و بوی نان، شعر است تو بی دلیل به دنبال شعر تازه مگرد همین که می‌چکد از چشم آسمان شعر است از این‌که دفتر شعرش هزار برگ شده است بهار نه ، به نظر می‌رسد خزان شعر است به گوشه گوشۀ شهرم نوشته ام بیتی تو رفته‌ای و سراپای اصفهان شعر است خلاصه این‌که به فتوای شاعرانۀ من زبان مشترکِ مردمِ جهان شعر است

نظرها