شمارۀ 80 - غزلی از سعید بیابانکی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

عمری‌ست می بالـم به اين غم‌‌های کوچک! هرروز با انبوهی از غـــم‌‌های کوچک گم می شوم در بين آدم‌‌های کوچک سرمايۀ احساس من مشتی دوبيتی‌ست عمری‌ست می بالـم به اين غم‌‌های کوچک گل‌برگ‌‌ها هم پاکی ام را می‌شناسند مثل تمـــام قطره شبنـــم‌‌های کوچک با آن که بيهوده‌ست امّا می‌سپارم زخم بزرگم را به مرهم‌‌های کوچک پيچيده بـــوی محتشـم مثل نسيمی در سينه‌‌هامان، اين محرّم‌‌های کوچک غــم‌‌هايمان اندازۀ صحرا بزرگ اند ما را نمی فهمند آدم‌‌های کوچک

نظرها