پادگرد
کاور شمارۀ 120 - غزلی از پانته‌آ صفایی
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 120 - غزلی از پانته‌آ صفایی

۱۶ مرداد ۱۴۰۴ · 1 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

نظری داشته خیّاط به الماس تنت نظری داشته خیّاط به الماس تنت که زری دوخته بر حاشیۀ پیرهنت دامنت سبزتر از سبزترین دامنه‌هاست و دل انگیزتر از صبح بهشت است تنت تو و این پیکر آغشته به عطر گل سرخ که خدا ریخته کندوی عسل در دهنت آه ای مرغ خوش آواز من! انصاف نبود در قفس ماندن و دق کردن و پر ریختنت که نشسته است جهانی به تماشای تو و پاک در آتش تهمت شدن و سوختنت " صوفیان جمله حریف اند و نظر باز ولی... " این هم از فال تو و حافظ شیرین سخنت " ای بهاری که به دنبال خزانی داری! کاش مرغی نشود نغمه سرا در چمنت "

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.