پادگرد
کاور شمارۀ 147 - غزلی از احمد حسینیان
پانصد غزل-بخش پنجم

شمارۀ 147 - غزلی از احمد حسینیان

۲۱ مرداد ۱۴۰۴ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

ناز چشمان تو ، خالق را به وجد آورده‌است باخبر هستی نگاهم بی‌قرار چشم توست؟ عاشق دیوانه‌ات چشم‌انتظار چشم توست اختیار قلب من دیگر ز دستم رفته‌است از زمان دیدنت، در اختیار چشم توست شک ندارم دور چشمان تو می‌گردد زمین گردش زیبای دنیا بر مدار چشم توست من تصوّر می‌کنم گاهی تو در آیینه‌ای این خیالاتی‌شدن‌ها یادگار چشم توست! ناز چشمان تو، خالق را به وجد آورده‌است خالق زیبای عالم هم دچار چشم توست طبعِ شعرم با کس دیگر نمی‌سازد، ولی تا بخواهی، طبعِ شعرم سازگار چشم توست می‌کُشی پیوسته با چشمان زیبایت مرا قتل‌های ساکت و آرام، کار چشم توست! ادّعای دلبری هر کس که دارد باطل است دلبری کردن فقط در انحصار چشم توست لایق چشمان تو هرگز نگفتم مصرعی سال‌ها دیوان شعرم شرمسار چشم توست واژه‌ها را از حروف چشم‌هایت چیده‌ام دلربایی از دل ما، شاهکار چشم توست...

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.