نیما یوشیج | روی بندرگاه

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ نام شعر: روی بندرگاه ▨ شاعر: نیما یوشیج ▨ با صدای: احمد کیایی ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ـــــــــــــــــ آسمان یک‌ریز می‌بارد روی بندرگاه. روی دنده‌های آویزان یک بام سفالین در کنارِ راه روی « آیش» ها که « شاخک» خوشه‌اش را می‌دواند. روی نوغان‌خانه، روی پل ـــ که در سر تا سرش امشب مثل اینکه ضرب می‌گیرند ـــ یا آنجا کسی غمناک می‌خواند. همچنین بر روی بالاخانهٔ من (مرد ماهیگیر، مسکینی که او را می‌شناسی) خالی افتاده‌ست اما خانهٔ همسایهٔ من دیرگاهی‌ست. ای رفیق من، که ازین بندر دلتنگ روی حرف من با توست و عروق زخم‌دارِ من از این حرفم که با تو در میان می‌آید از درد درون خالی است. و درون دردناک من ز دیگرگونه زخم من می‌آید پر! هیچ آوایی نمی‌آید از آن مردی که در آن پنجره هر روز چشم در راه شبی مانند امشب بود بارانی. وه!چه سنگین است با آدمکشی (با هر دمی رویای جنگ) این زندگانی. بچه‌ها، زن‌ها، مردها، آن‌ها که در خانه بودند، دوست با من، آشنا با من درین ساعت سراسر کّشته گشتند. ▨ نیما یوشیج Hosted on SHENOTO

نظرها