پادگرد
کاور تک ستاره
نقاشی خیال با شعر

تک ستاره

۵ فروردین ۱۴۰۵ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

این آسمان توست؟ مشتم‌ را باز کن ببین چه در من‌ از توست صدایت هنوز در گوشم است که می‌پرسی، هنوز او هست؟ و من چتری می‌شود برای تو و تو ناگهاه از میان انگشتانم می‌لغزی ‌ از میان همان نقطه‌های‌‌ کور زندگیم آری، این آب هم از توست این خاک هم نشانه‌ای از توست اما مگر می‌شود به آسانی از تو دل شست دوباره کی ‌و کجا شود چون تویی را جست از وقتی‌ که در این اینجا خیمه زده‌ام یک لحظه‌‌ هم چشم بر هم نزده‌ام‌ من قلب خسته‌ات را با یک تیر نشان زده‌‌ام در آسمانی که پر از ستاره است که این خود یک نشانه است تنها یک ستاره است که نامش قطبی‌ است این یعنی هنوز راه روشن است و فرصت دیدار میسر اما نه با صورتی که در یاد تو است بل با گرمایی که هنوز میان من و تو است که هر که در دام عشق بیافتد چنین سست باید هم تا ابد بسوزد با هر نشانی که از توست

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.