

اپیزود دویست و سی و نهم: تاریخ مهاجرت افغانستانیها به ایران
۲۲ مهر ۱۴۰۴ · 1 ساعت و 1 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
یک «شگفتی ایرانی» این توصیف گزارشگر مجله پناهندگان کمیساریای عالی امور پناهندگان بود در سال 1997 برابر با 1376از وضعیت مهاجران افغانستانی رد ایران. این گزارشگر نوشته اگرچه ایران کشوری «منزوی و کمتر شناختهشده» به نظر میرسد اما در میزبانی از پناهندگان یکی از سخاوتمندترین کشورهای جهان است. چرا؟ چون برخلاف بسیاری کشورهای دیگر افغانستانیها را مجبور به اسکان رد اردوگاهها نکرده. اجازه داده این مهاجرها تو شهرها و روستاهای ایران ساکن بشوند، جذب بازار کار بشوند و تا بهبود اوضاع افغانستان دذ ایران زندگی کنند. این خلاصهای بود از آم گزارش. از اول دهه شصت با اینکه ایران درگیر جنگ بود و باید بیشتر منابعش را خرج جنگ و مایحتاج مردم و آوارههای استانهای جنگزده میکرد، اما به شهادت ناظران خارجی برای آوارههای افغانستانی میزبان خوبی بود. حتی در ادبیات رسمی مقامات حکومتی به آنان نمیگفتند پناهنده نمیگفتند مهاجر، میگفتند برادران افغانستانی. اما چه شد که حکومت نوپای جمهوری اسلامی تصمیم گرفت این سیاست را در پیش بگیره؟ در ادامه چه سیاستهای در پیش گرفت و الان چه سیاستی دارد؟ در این قسمت از مورخ قصد داریم به همین سوالها پاسخ بدهیم
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





