هدف و امید؛ پادکست به نام جان؛ قسمت چهاردهم: بازخوانی آرزو در عصر خفقان

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در جهانی که آرزو داشتن را جرم می‌انگارند، چگونه می‌توان از «هدف و امید» سخن گفت؟ در قسمت چهاردهم پادکست «به نام جان»، نیما شهسواری به کالبدشکافی دو واژه‌ای می‌پردازد که در لایه‌های فقر، تحمیل و فرهنگ تقلید، معنای اصیل خود را از دست داده‌اند. ما در کشوری زیسته‌ایم که پاسخ آرزو داشتن، غالباً مرگ و تباهی بوده است؛ اما آیا می‌توان بدون هدف غایی، از مردگی دنباله‌دار رها شد؟ محورهای این گفتگو: - نقد اهداف تزریقی و آرزوهای نشخوار شده توسط جامعه و خانواده. - رابطه فقر و سرکوب آرزوها؛ چگونه دنیای مادی، افق دید ما را محدود می‌کند؟ - بررسی شعارهای پوچ مانند «دین من انسانیت است» و نقد برتری‌طلبی انسانی. - هدف غایی: آزادی و برابری برای همه جانداران، فراتر از خودخواهی. شنیدن این قسمت، دعوتی است به ساختن آرزوهایی که از جان خودمان نشأت می‌گیرد، نه از القائات قدرت. نسخه کامل صوتی و متنی در وب‌سایت جهان آرمانی: https://idealistic-world.com/podcast/ دسترسی به تمامی کتاب‌ها و آثار رایگان: https://idealistic-world.com/portal/ در پناه آزادی.

نظرها