پادگرد
کاور اپیسود ۳۲: چرا هیچ‌وقت احساس کافی بودن نمی‌کنی؟
JalaCast

اپیسود ۳۲: چرا هیچ‌وقت احساس کافی بودن نمی‌کنی؟

۳۰ مرداد ۱۴۰۵ · 1 ساعت و 8 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

این اپیسود، روایت و توضیح گفت‌وگوی مل رابینز با روان‌درمانگر و نویسنده، کلی مک‌دنیل، با عنوان: You're Not Broken: Why You People-Please, Feel Anxious, Never Feel Good Enough, and How to Heal به معنی: «تو مشکل نداری؛ چرا همیشه دیگران را راضی نگه می‌داری، مضطربی، خودت را ناکافی می‌دانی و چگونه می‌توانی التیام پیدا کنی» است. در این قسمت، کلی مک‌دنیل مفهوم «گرسنگی مادرانه» را توضیح می‌دهد؛ اشتیاق عمیقی که از کمبود مهر، مراقبت، امنیت یا راهنمایی مادرانه در سال‌های کودکی شکل می‌گیرد. او نشان می‌دهد که این زخم چگونه می‌تواند در بزرگسالی خودش را در احساس شرم و ناکافی‌بودن، فرسودگی، اضطراب، رابطه با غذا، رفتارهای اعتیادگونه و روابط عاطفی ناپایدار نشان دهد. همچنین، درباره مادرِ منتقد، شکل‌گیری منتقد درونی، احساس گناه، سوگ آنچه در کودکی دریافت نکرده‌ایم و «حسرت عذرخواهی» خواهید شنید؛ حسرت شنیدن عذرخواهی‌ای که شاید هرگز اتفاق نیفتد. در ادامه نیز درباره پذیرش این سوگ، مرزبندی سالم و بازوالدگری صحبت می‌شود؛ مسیری که کمک می‌کند بدون سرزنش مادران، زخم‌های گذشته را بشناسیم و مراقبتی را که زمانی از آن محروم بوده‌ایم، امروز به خودمان بدهیم. 💡 حمایت از جلاکست برای پشتیبانی از جلاکست، علاوه بر هم‌رسانی این اپیسود با دوستان و آشنایان، می‌توانید از طریق این [ لینک ] در تأمین مالی آن سهیم باشید. 🎙️ گوینده: زهرا جلا 🙏 با سپاس از: احسان مجتهدی، زهرا بورقانی و سمیه ستاری

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.