پادگرد
کاور 38- دژاوو
در جستجوی هوش اخلاقی

38- دژاوو

۱ خرداد ۱۴۰۲ · 22 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

امروزه روان‌شناسی شناختی، حافظه را فرآیند ذخیره‌سازی اطلاعات و تجربیات، برای بازیابی احتمالی در مقطعی در آینده می‌داند، که فرآیند تفکر و حل مسئله به‌شدت به فرآیند تداعی حافظه در گذشته متکی است. اما در فرآیند تداعی و فراخوانی حافظه، پديده‌اي به نام دژاوو وجود دارد، که علی‌رغم مساعي فراوان دانشمندان و محققان مغز و اعصاب و روان‌شناسان شناختی، هنوز به‌صورت معما باقی مانده است. كسانی که «دِ ژا وو» را تجربه کرده‌اند، آن را به‌عنوان حس آشنایی شدیدی نسبت به مكاني، رويدادي، يا كسي که اصلاً نمي‌بايست برایشان آشنا باشد، توصیف می کنند. كلمه‌ي «د ژا وو» كلمه‌اي فرانسوی به معنای «از پيش دیده‌شده»، یا «آشناپنداری»، است که برای اولین بار در سال 1876 در کتاب روان‌شناسی آینده، توسط امیل بوراک، فیلسوف و روان‌شناس فرانسوی مطرح شد. «د ژا وو» يك وضعيت ذهني است، که در آن فرد پس از مشاهده‌‌ي يك صحنه‌ یا شنیدن يك مکالمه، احساس می‌کند قبلاً آن صحنه را دیده، یا آن مکالمه را شنيده است. کریس مولن، استاد روان‌شناسی شناختی و عضو ارشد انستیتوی دانشگاه فرانسه معتقد است «د ژا وو» یکی از پیچیده‌ترین و ذهنی‌ترین وضعيت‌های حافظه است، این جنبه‌ از عملکرد حافظه تا همین اواخر از جانب روان‌شناسان شناختی نادیده گرفته شده بود. در تحقیقات رسمی اعلام شده است كه حدود هشتاد و پنج درصد افراد، در زندگي حداقل یک بار «د ژاوو» را تجربه کرده‌اند. اکثر این افراد، این پدیده را حسی غیرمنتظره و زودگذر و با اسرار ماورایی مرتبط می‌‌دانند. اما اين پديده به همان اندازه که کنجکاوی افرادی را برانگيخته که آن را تجربه کرده‌اند، دانشمندانی را هم که در این زمینه تحقیق می‌کنند، به چالش کشیده است. هانری برگسون، یکی از مشهورترین فلاسفه‌‌ي فرانسوی اواخر قرن نوزدهم و برنده‌‌ي جایزه‌‌ي نوبل ادبیات معتقد است ما در پدیده‌‌ي «د ژا وو»، با یک ناهنجاری یا نوعي انحطاط در حافظه مواجه نيستیم. بلکه با خاطرات ذخیره‌شده در حافظه‌‌ي بلندمدت مواجهیم، که در حالت عادي در دسترسمان قرار ندارند و از ذهن خودآگاه‌مان پنهان هستند. به اعتقاد او به همین دلیل است که پدیده‌‌ي «د ژا وو» مدام در زندگی ما بروز نمي‌كند و فقط بعضي افراد، آن هم در زمان‌هایي خاص، آن را تجربه می‌کنند. طبق استدلال او، «د ژا وو» بخشی از خاطرات ذخيره‌شده در حافظه‌‌ي روح است، که در لحظه‌اي خاص و با قرار گرفتن در شرایطی خاص، به‌طور غیرارادی در ذهن خودآگاه ما تداعی می‌شوند. از نظر برگسون، این لحظه‌‌ي خاص، نقطه‌‌ي تلاقی بین حافظه‌‌ي روح و حافظه‌‌ي مغز است. آدرس اینستاگرام: https://instagram.com/ethicalintelligence?igshid=YmMyMTA2M2Y= از طریق آدرس ایمیل زیر با ما در ارتباط باشید: ethical.podcast@gmail.com برای مطالعه بیشتر به وب سایت زیر مراجعه فرمایید: www.metisblog.com

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.