

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
اپیزود ۳۶ تو این اپیزود، فصل دوم از کتاب باغبان و نجار خانم آلیسون گوپنیک را با هم خواندیم و در موردش همفکری کردیم. ه از نقش یادگیری بچهها در تکامل رشد بشر صحبت کردیم، از ویژگیهای بچهها و مراقبینی که مسئولیت انتقال مفاهیم به عهده آنهاست. از زبان خانم گوپنیک و اطلاعات روانشناسی و زیستشناسیای که در اختیارمان قرار داد، رسیدیم به این واقعیت مهم که «دوران بچگی طولانی» در انسانها همبسته است با جثه بزرگتر و طول عمر بیشتر، مراقبت و سرمایه گذاری بیشتر والدین، نرخ بقای بالاتر و البته مغز بزرگ، افزایش هوش، انعطاف پذیری و توانایی یادگیری. از رابطه بین اندازه مغز و مدت دوران بچگی صحبت شد. ه از این گفتیم که این انعطافپذیری که بچهها دارند چیست، در گذشته چگونه به بقای نوع بشر خدمت کرده است و برای آیندگان چه اهمیتی دارد. ه در انتها هم از یک نویسنده به اسم جاناتان برایان گفتم که یک کتاب دارد به اسم « چشم میتواند بنویسد». یک پسر دوازده ساله که با کمک مادرش و چشمانش این کتاب را نوشته است. ه منبع: کتاب «باغبان یا نجار» نوشته آلیسون گوپنیک ترجمه مینا قاجارگر لینک فیلم دوچرخهسواری برعکس در اینستای یک گام لینک یوتیوب مصاحبه با جاناتان و مادرش لینک صحبت خانم گوپنیک در مورد هوش پرندگان و دوران نابالغیشان (دقیقه ۱۱)ه با تشکر از تیم یک گام مستانه، راشین، ندا، فاطمه و رئوفه برای همفکری ندا برای طراحی کاور اینستاگرام یکگام کانال تلگرام یکگام
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
