پادگرد
کاور هوشنگ ابتهاج | زمان میان من و او جدایی افکنده‌ست
هوشنگ ابتهاج

هوشنگ ابتهاج | زمان میان من و او جدایی افکنده‌ست

۲۸ دی ۱۴۰۳ · 2 دقیقه

شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود

پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.

برای خواندن و مرور دوباره

گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن

متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.

دریافت متن کامل اپیزود

کتابخانه و بازخورد

برای شناخت بهتر پیش از شنیدن

این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است

در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.

تحلیل این اپیزود

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

▨ شعر: زمان میان من و او جدایی افکنده‌ست ▨ شاعر: هوشنگ ابتهاج ▨ با صدای: هوشنگ ابتهاج ▨ پالایش و تنظیم: شهروز ــــــــــــــــــــ زمان میان من و او جدایی افکنده‌ست من ایستاده در اکنون و او در آینده‌ست چه مایه گشتم و آینده حال گشت و گذشت هنوز در پی آینده، حال گردنده‌ست به هر قدم قدَری گفتم از زمان کَندم کنون چو می‌نگرم او ز عمر من کَنده‌ست به آرزو نرسیدیم و دیر دانستیم که راه دورتر از عمرِ آرزومندست تو آن زمان به سرم سایه خواهی افکندن که پیشِ پای تو، ترکیب من پراکنده‌ست به شاهراه طلب، بیم نامرادی نیست زهی امید که تا عشق هست پاینده‌ست ز دورباشِ حوادث دلم ز راه نرفت بیا که با تو هنوزم هزار پیوندست به جان سایه که میرنده نیست آتش عشق مبین به کشته‌ی عاشق، که عاشقی زنده‌ست ▨ هوشنگ ابتهاج (متخلص به هـ. ا. سایه) تهران، خرداد ۱۳۸۵

نظرها

هنوز نظری نوشته نشده.