شنیدن و نگه‌داشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحه‌های دیگر هم ادامه پیدا می‌کند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفت‌وگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسی‌شده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصل‌های قابل پخش و پرسش‌های مهم را از متن اپیزود استخراج می‌کند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
جلسه دوم / ۱۶تیر۱۴۰۴؛ حجت الاسلام قنبریان هیأت الزهرا(س) دانشگاه شریف همه شهداء زنده و باخبرند، کار هم انجام می دهند اما "فی موتکم قاهرین" حیات خاصی است! علماء ربانی چه؟ آنها که آثارشان باقی است(العلماء باقون مابقی الدهر) آیا "قاهرین" هستند؟! چون آثارشان باقی است و در فکرها و ذهن ها ساری است افضل از شهدای معمولی اند! (روایات برتری مداد آنها بر دماء شهدا) اما به دو دلیل الزاما آنها هم قاهرین بعد از مرگ نیستند: همه حمله علم پیدا نمی کنند؛ و کذلک یموت العلم بموت حاملیه! (حکمت ۱۴۷) قاهر شدن در حوزه اراده انسان است، صورت علمی مکتب کافی نیست! - مثلا نظریه ولایت فقیه در صفویه و قاجار هم طرح شد اما قاهر نشد چون اراده و قیام می خواست! شهید صاحب مکتب، هم صورت علمی می دهد و هم شوق و اراده تحقق؛ لذا فقط اینها "الحیاة فی موتکم قاهرین" هستند! بین شهدا چرا رهبری، شهید سلیمانی را گفتند: مکتب سلیمانی؟! سیدالشهدا(ع) اوج این سلسله است...
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
