۲۳ دی ۹۹؛ نا اُمیدانِ اُمیدوار؟!

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

شاخص کل امروز با کاهشی جزئی مواجه شد و به رقم ۱ میلیون و ۳۰۱ هزار واحدی رسید. فملی و خودرو بیشترین تاثیر منفی و شستا و برتانس بیشترین تاثیر مثبت بر شاخص را اِعمال کردند. ارزش معاملات خرد با افزایش حدود ۹ درصدی نسبت به روز کاری قبل در محدوده ۱۵ هزار میلیارد تومان قرار گرفت. امروز حقیقی ها حدود ۷۰۰ میلیارد تومان نقدینگی به بازار تزریق کردند. نرخ ارز و سکه نیز نسبت به روز کاری قبل بدون تغییر خاصی مواجه شد و به ترتیب در محدوده ۲۴ هزار و ۹۰۰ تومان و ۱۱ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان قرار گرفتند. بازار سهام امروز سعی بسیار زیادی در تلقین جوِ مثبت و رشد داشت اما موجِ عرضه ها از همان ساعاتِ ابتدایی به بازار تحمیل شد و بار دیگر شاخصها و قیمتها را نزولی کرد. هر چند نزول امروز بسیار جزئی بود اما با توجه به شرایط بنیادی بازار و شرایط معاملاتی روز قبل کمتر انتظار آن می رفت. بازار امروز تقریبا با دو موج عرضه مواجه بود و باز هم بانکها شروع کننده و تشدید کننده جو عرضه ها در بازار بودند. بازار سعی بسیار زیادی در دفع موجهای اولیه عرضه را داشت و تا حد زیادی موفق بود، اما موجهای ثانویه که در اواخر وقت به آن تحمیل شد شبب شد تا شاخص کل نهایتاً منفی بسته شود. اما برعکس، شاخص هم وزن مثبت بسته شد که نشان دهنده توجه دوباره بازار به سهام کوچکتر است. بی اعتمادی گسترده خصوصاً در نمادهای بزرگ و شاخص ساز بازار به چشم می خورد و هر مثبتی با عرضه های سهمگین پاسخ داده می شود. قبلاً عمده عرضه کنندگان حقوقی ها یا بازارگردانان بودند اما اینک حقیقی ها نیز وارد گودِ این عرضه ها شده اند. البته خریداران بازار نیز جدی بودند چرا که بازار از لحاظ بنیادی مشکلی ندارد و انتظار می رود گزارشات فصلی حاوی اطلاعات ارزشمندی باشند که قیمتهای فعلی بازار را کاملاً توجیه نمایند. انتظار می رود این گزارشها نشان دهنده ارزنده بودن بازار و قیمتهای سهام باشد. از لحاظ نموداری و تکنیکی نیز بسیاری از صنایع یا در محدوده اشباع فروش قرار گرفته اند یا به نقاط حمایتی رسیده اند. با اینکه بازار از نظر بنیادی مشکلی ندارد با یک نگاه بررسی گذشته مشخص می شود که چه بر سر این بازار آورده ایم که چنین ترس و فراری در بازار توسط حقیقی ها دیده می شود. آزادسازی سهام عدالت تاثیر به سزایی در تشدید عرضه ها در بازار داشت. هنوز فروشهای مرحله اول تمام نشده بود که مرحله دوم را آزاد کردیم و مرحله سوم آن قرار است از بهمن ماه آزاد شود. فروش سهام عدالت را متوقف کردیم بعد چالش بازارگردانی و عرضه حقوقی ها پیش آمد. خصوصاً حقوقی هایِ وابسته به صندوق های تامین اجتماعی، بازنشستگی و غیره. بازارگردانان و حقوقی ها را محدود کردیم بعد رفتیم سراغ قیمت گذاری دستوری، قیمتگذاری دستوری را لغو کردیم اما دیگر کار از کار گذشته است. چرا که بازاری که خودش با انواع ریسک های سیاسی مواجه بود را دائم دستکاری کردیم. ریسکهایی که هنوز وجود دارد. همانطور که قبلاً نیز عنوان شد مجلس نیز خودش دنبال تصویب طرح جدیدی برای کنترل بازار فولاد است و درباره آن شعارهای پوپولیستی یا عوامفریبانه هم می دهد. قبلاً جزییات آن تا حدی منتشر شده است با اینکه سقف رقابت در آن باز است اما تعیین نرخ های پایه و محدودیت صادراتی در آن نیز به چشم می خورد. طرح هایی مثل کشف قیمت زنجیره فولاد در بورس کالا همچون سنگ آهن و کنسانتره، البته از موارد مثبت طرح است. اما محدودیت صادرات و تشدید عرضه ها در بورس کالا می تواند رقابت را محدود کند و اصولاً نمایندگان هم به دنبال روشهایی برای کاهش قیمت فولاد هستند. بنابراین مبارزه با این طرح نیز به جهت جلوگیری از تصویب آن بسیار مهم است. یکی از مهمترین بندهای طرح مجلس که خطر آن حتی از نرخهای پایه مهمتر است مالیات بر صادرات است. با توجه به مازاد عرضه داخلی، بایستی فولاد به اجبار صادر شود و از نظر کارشناسی بایستی حتماً جلوی این بند گرفته شود. باید از کشورهای دیگر از جمله چین در این زمینه کمک بگیریم. وقتی فولادسازان بتوانند نیاز داخلی را تامین کنند بستن مالیات بر صادرات آنها به هیچ وجه اقدام معقولی نیست. اما باز هم از این طرح مهمتر موضوع افزایش نرخ حاملهای انرژی خصوصاً برق است که دولت ید طولایی در این زمینه دارد. کسری بودجه ۱۴۰۰ شاید نمایندگان را قانع کند که به طرح کمیسیون تلفیق در خصوص افزایش و بروزرسانی نرخ های برق صنایع رای دهند. نرخ هایی که شاید سود چندانی از فولادسازان ما کم نکند اما در واقع به صورت روانی بر بازار اثر منفی خواهد گذاشت. باید منتظر ماند و نتایج این طرح ها را دید. اصولاً همواره در موعد تصویب بودجه بازار سهام از آن تاثیر می پذیرد. خصوصاً سال بعد که مصادف شده است با پایان دولت روحانی و حساسیت ها نسبت به بودجه افزایش یافته است. بازار هنوز آزادسازی نرخ خوراک پتروشیمی ها و اثرات منفی آن را از یاد نبرده است و نباید اجازه دهیم ضربه کاری دیگری در این خصوص این بار با آزادسازی هزینه های برق و افزایش هزینه های سربار فولادی ها، به بازار وارد شود. صنایع نابهره ور ایران در شرایط تحریم تاب و تحمل افزایش نرخ ها را ندارد. تحریم ها ضربه مهلکی در جهت بروزرسانی تکنولوژی صنایع خصوصاً در پالایشگاه ها داشته است و راندمان همه صنایع از نیروگاه ها گرفته تا فولادسازان همگی با نُرمهای جهانی فاصله زیادی دارد. لذا آزادسازی قیمتهای انرژی در این شرایط، اجحاف بزرگی در حقِ سرمایه گذاران و صنایع کشور خواهد بود.

نظرها