

شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
ما آدمها عموما روشنایی هر انفجار و افتخارمون رو صرف پیدا کردن مسیر قلهی بعدی در دل تاریکی میکنیم. اما درخشش بعضی روشناییها لحظههای پایانی وجود هر یک از ما هستن. نور این لحظههای جاودانه صرف هیچ چیز دیگری نمیشه، مثل لحظهی انفجار یک ستاره که تمام کهکشان رو روشن میکنه و حتما یک جایی لابهلای حرفها و خبرها و خاطرهها جاودانه میشه... "و وقتی که مرگ فرا میرسه بیچون و چرا تسلیم میشیم و اونجا پس از مرگ خواهیم گفت که چه رنجهایی کشیدیم چه اشکهایی ریختیم که تلخی زندگی رو چشیدیم و خدا به ما رحم میکنه چشممون به روی یک زندگی روشن و زیبا باز میشه"* ✒️ *: بخشی از نمایش دایی وانیا نوشتهی آنتوان چخوف، ساختهی اکبر زنجانپور -- موسیقیها: موسیقی ابتدا: از فیلم Amelie موسیقی دوم: از شوبرت موسیقی سوم: از بتهوون موسیقی چهارم: چه آتشها - همایون شجریان موسیقی پنجم: من کجا باران کجا - همایون شجریان صدای آخر اپیزود: بخشی از انتهای تئاتر دایی وانیا - به کارگردانی استاد اکبر زنجانپور اگر همراه و همداستان مایید، ما را در معرفی به مخاطبان در این پلتفرم و پلتفرم های داخلی یاری کنید. برای حمایت مالی از فعالیتهای پانوراما به عنوان یک رسانه مستقل، در ایران میتوانید از لینک پایین استفاده کنید: https://donito.me/ehsantarighat همچنین از نشانی زیر میتونید برای پرداخت ارزی استفاده کنید: https://ko-fi.com/ehsantarighat
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.





