پناه بر امید

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

سال‌های اول مهاجرتم تصور میکردم که بی پناه ترین آدم روی زمینم که حالا" باید پناهه دختر کوچولوی زیباش باشه! با گذشت زمان فهمیدم دخترم پناه من بود و هر روز نور امیدی رو در دلم روشن می‌کرد. روزهای سختی که فکر میکردم دارم از پا در میام با تمام وجود خدا رو صدا میزدم و نور امید در دلم روشن و روشن تر می‌شد. در نهایت من در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳ مُردم و در جانا متولد شدم. جانا نامی بود که مادرم برایم برگزید ، او که از جانش متولد شدم و از مهرش جان گرفتم.شیرین و پیمان عزیز جزو اولین کسانی بودند که که من با خیال راحت رو به روشون نشستم و از تمام سال‌های سختی گفتم که از ترس قضاوت به هیچکس نگفته بودم. وقتی که حرف میزدم و نگاهم می‌کردند در چشمانشون میدیدم که راحت بگو، ما قضاوتت نمیکنیم. و من با آرامش خیال از همه ی روزهایی گفتم که تا امروز هیچکس نمیدانست. ❤️ " عوامل اپیزود هشتم: میهمان برنامه : جانا روانشناس : سمانه جهانبخشکاری از: شیرین صمدی،‌ پیمان حقانیتدوین: مهرنوش وصالی گرافیست :‌شهرام ملک زادهتهیه کننده: پیمان حقانی

نظرها