ساده سازی های دنیای پیچیده و پیچیده کردن های رعب آور

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

چرا ما برای مسائل پیچیده، این‌قدر دنبال جواب‌های ساده و قطعی می‌گردیم؟ چرا با شنیدن جمله‌هایی مثل «راز موفقیت»، «دلیل پیشرفت ژاپن»، «سه راه افزایش فروش» یا «تنها علت شکست یک کسب‌وکار» احساس می‌کنیم بالاخره پاسخ را پیدا کرده‌ایم؟ و از آن طرف، چرا بعضی مدیران و سازمان‌ها آن‌قدر مسائل را پیچیده می‌کنند که درگیر تحلیل بیش از حد، ترس از تصمیم‌گیری و فلج تحلیلی می‌شوند؟ در این اپیزود از پادکست OKR فارسی درباره مرز باریک میان ساده‌سازی و ساده‌انگاری صحبت می‌کنم؛ اینکه چگونه می‌توانیم در دنیایی پر از عدم‌قطعیت، یک مسئله را آن‌قدر ساده کنیم که بتوانیم درباره آن تصمیم بگیریم، هدف‌گذاری کنیم و اقدام کنیم ، بدون اینکه پیچیدگی واقعی آن را نادیده بگیریم. برای پاسخ به این سؤال از چند حوزه مختلف کمک می‌گیریم: تفکر سیستمی، علم سیستم‌های پیچیده، نظریه آشوب و اثر پروانه‌ای، علم شبکه‌ها، وابستگی به مسیر، نظریه تصمیم‌گیری، تفکر بیزی، روانشناسی تصمیم‌گیری، خطاهای شناختی، علوم اعصاب، فلسفه علم و استنباط علّی . می‌بینیم چرا یک اتفاق کوچک گاهی می‌تواند مسیر بزرگی را تغییر دهد، چرا موفقیت و شکست معمولاً یک علت واحد ندارند، نقش شانس و اختیار در زندگی چیست و چرا ذهن انسان به روایت‌های ساده و پاسخ‌های قطعی علاقه دارد. همچنین درباره مفهوم Need for Cognitive Closure ، میانبرهای ذهنی مطرح‌شده در آثار دنیل کانمن و آموس تورسکی ، مفهوم Predictive Processing در علوم اعصاب، Wicked Problems ، Sensemaking و تفاوت Risk و Uncertainty صحبت می‌کنم. اما پیام این اپیزود این نیست که «همه‌چیز پیچیده است و نمی‌توان کاری کرد». اتفاقاً برعکس. ما برای مدیریت، رهبری، استراتژی، توسعه فردی، رشد کسب‌وکار و تصمیم‌گیری مدیریتی مجبوریم مدل بسازیم و واقعیت را ساده کنیم. مسئله این است که بدانیم چه چیزی را می‌توان حذف کرد و چه چیزی اگر حذف شود، مدل ما را گمراه می‌کند. در بخش پایانی، این بحث را مستقیماً به OKR، KPI، مدیریت عملکرد و هدف‌گذاری سازمانی وصل می‌کنم. آیا یک Key Result واقعاً نشان می‌دهد به Objective نزدیک شده‌ایم؟ اگر یک KPI بهتر شود، آیا الزاماً عملکرد واقعی سازمان بهتر شده است؟ قانون گودهارت چه هشداری درباره شاخص‌ها می‌دهد؟ و چرا ممکن است داشبورد ما کاملاً سبز باشد، اما هدف واقعی سازمان شکست خورده باشد؟ یکی از ایده‌های اصلی این اپیزود این است: قاطعیت در عمل، نیازمند قطعیت در شناخت نیست. می‌توانیم با اطلاعات ناقص تصمیم بگیریم، اقدام کنیم، بازخورد بگیریم و مدل ذهنی خودمان را اصلاح کنیم. و شاید خلاصه تمام این بحث همین باشد: «جهان را ساده کن تا بتوانی در آن عمل کنی؛ اما هیچ‌وقت فراموش نکن که جهان، ساده‌ای که تو ساخته‌ای نیست.» اگر به موضوعاتی مثل موفقیت، توسعه فردی، مدیریت، رهبری، تصمیم‌گیری، تفکر سیستمی، روانشناسی، هدف‌گذاری، OKR، KPI، مدیریت عملکرد، استراتژی و رشد کسب‌وکار علاقه دارید، این اپیزود برای شماست. من امیر ملک نیازی هستم و در پادکست OKR فارسی | توسعه فردی و سازمانی درباره ایده‌های معتبر برای بهتر مدیریت کردن، بهتر کار کردن و آگاهانه‌تر رشد کردن صحبت می‌کنم. #مدیریت #توسعه_فردی #موفقیت #OKR #KPI #هدف_گذاری #مدیریت_عملکرد #تفکر_سیستمی #تصمیم_گیری #روانشناسی #رهبری #استراتژی #کسب_و_کار #رشد_کسب_و_کار #نظریه_آشوب #اثر_پروانه_ای #سیستم_های_پیچیده #خطاهای_شناختی #عدم_قطعیت #تفکر_بیزی #مدیریت_سازمانی #توسعه_سازمانی #پادکست_مدیریت #پادکست_فارسی

نظرها