

راهنمای حقوقی برای معترضان، ۱۸؛ اعترافات اجباری
۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ · 8 دقیقه
شنیدن و نگهداشتن این اپیزود
پخش را شروع کن؛ هنگام رفتن به صفحههای دیگر هم ادامه پیدا میکند.
برای خواندن و مرور دوباره
گفتوگو را به متن همراهت تبدیل کن
متن کامل و خوانای این اپیزود در Word و PDF، همراه با نقشهٔ تصویری موضوعات.
کتابخانه و بازخورد
برای شناخت بهتر پیش از شنیدن
این اپیزود هنوز بررسی عمیق نشده است
در اپیزودهای بررسیشده، پادگرد خلاصه، محورهای گفتگو، فصلهای قابل پخش و پرسشهای مهم را از متن اپیزود استخراج میکند.
تحلیل این اپیزودتکمیل این اپیزود
اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازهای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی میشوند.
متن منتشرشده توسط پادکستر
توضیحات اپیزود
از مسائل دیگری که بسیاری از متهمان به جرایم سیاسی و امنیتی در ایران با آن روبرو میشوند، تحت فشار قرارگرفتن از سوی ماموران امنیتی و بعضا مقامات قضایی برای اعتراف و اقرار علیه خود است. معمولا متهمان جرایم امنیتی و سیاسی به نحوی از انحا تحت فشار قرار میگیرند تا علیه خود اقرار کنند و به جرمهای ناکرده اعتراف کنند. این پدیده که به «اعتراف اجباری» مشهور است، گاهی اوقات تحت شکنجه، گاهی با تهدید خانواده متهم و گاهی با اغفال و فریب و مواردی از این قبیل انجام میگیرد. پس از اینکه متهم بهناچار تن به این اعتراف اجباری میدهد، معمولا مقامات قضایی به آن استناد میکنند و متهم را به مجازات محکوم میکنند. تا کنون موارد بسیاری از اعتراف اجباری در ایران گزارش شده و در برخی موارد این اعترافات از تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی ایران هم پخش شده است. با نظر به اینکه اقرار در حقوق ایران محکمترین دلیل اثباتکننده جرم است، نیروهای امنیتی علاقه شدیدی به آن دارند و مقامات قضایی هم از آن استقبال میکنند. اما با توجه به اینکه هر گونه شکنجه و اعمال فشار به متهم یا اغفال و فریب او ممنوع و بعضا جرمانگاری شده، بر اساس قوانین ایران اقرار و اعتراف ناشی از شکنجه و اعمال فشار به متهم، فاقد ارزش قانونی است. از جمله اصل ۳۸ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که بر اساس آن: «هر گونه شکنجه برای گرفتن اقرار و يا کسب اطلاع ممنوع است. اجبار شخص به شهادت، اقرار يا سوگند، مجاز نيست و چنين شهادت و اقرار و سوگندی فاقد ارزش و اعتبار است. متخلف از اين اصل طبق قانون مجازات میشود.» بر اساس بند ۹ قانون احترام به آزادیهای مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب ۱۳۸۳، «هر گونه شکنجه متهم به منظور اخذ اقرار و یا اجبار او به امور دیگر ممنوع بوده و اقرارهای اخذشده بدینوسیله حجیت شرعی و قانونی نخواهد داشت.» همچنین طبق ماده ۱۶۹ قانون مجازات اسلامی مصوب سال ۱۳۹۲:«اقراری که تحت اکراه، اجبار، شکنجه و يا اذيت و آزار روحی يا جسمی اخذ شود، فاقد ارزش و اعتبار است و دادگاه مکلف است از متهم تحقيق مجدد نمايد.» شما میتوانید نسخه نوشتاری کتاب راهنمای حقوقی برای معترضان را در وبسایت دادبان به آدرس dadban.info به رایگان دانلود کنید و بخوانید. تماس مستقیم با وکیل در واتساپ: +905510332575 اینستاگرام دادبان https://www.instagram.com/dadban2021 تلگرام دادبان https://t.me/Daadbaan2021 توییتر دادبان https://x.com/dadban4 سایت دادبان https://dadban.info فیس بوک دادبان https://www.facebook.com/dadban2021?mibextid=ZbWKwL
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده.
