دیوان حافظ 357- حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینمکه کشم رخت به میخانه و خوش بنشینمجام می گیرم و از اهل ریا دور شومیعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینمجز صراحی و کتابم نبود یار و ندیمتا حریفان دغا را به جهان کم بینمسر به آزادگی از خلق برآرم چون سروگر دهد دست که دامن ز جهان درچینمبس که در خرقه آلوده زدم لاف صلاحشرمسار از رخ ساقی و می رنگینمسینه تنگ من و بار غم او هیهاتمرد این بار گران نیست دل مسکینممن اگر رند خراباتم و گر زاهد شهراین متاعم که همی‌بینی و کمتر زینمبنده آصف عهدم دلم از راه مبرکه اگر دم زنم از چرخ بخواهد کینمبر دلم گرد ستم‌هاست خدایا مپسندکه مکدر شود آیینه مهرآیینمحافظ, غزلیاتحافظ

نظرها