فرق بین خودشناسی و روان شناسی

تکمیل این اپیزود

اگر مهمان یا اسپانسری جا افتاده، از فهرست موجود انتخاب کن یا نام تازه‌ای پیشنهاد بده. پیشنهادها بعد از بررسی مدیر عمومی می‌شوند.

متن منتشرشده توسط پادکستر

توضیحات اپیزود

در یک مقطعی از روانشناسی و روانکاوی جدا شدم که در تحول اساسی انسان آن را بیهوده یافتم . روان شناسی کارکرد دارد ولی قابل توجه نیست . رویکرد جدید من بخود شناسی است . در خودشناسی ما تعریف مشخصی از معلم و استاد نداریم . از این رو اشخاصی بوده اند که سهمی در بیداری من داشته اند ولی نام بردنشان خلاف این راهی است که می رویم . با اینهمه نخستین کسی که باعث تکان خوردن من در زندگی شد و در نتیجه وضعیت من تغییر کرد یک خانه بدوش فرانسوی بود که در پاریس بمن برخورد کرد و شرح آن در کتاب عاشقی پایان بیگاری آمده است. خودشناسی چه کاربردی در زندگی ما دارد ؟ کاربرد خودشناسی این است که می فهمیم "خود" یعنی چه ؟ مفهوم خود یا شخصیت یاهویت چیست ؟ متوجه خودباختگی خویش نسبت به اشخاص و باورها و ایدئولوژی ها می شویم . در خودشناسی مفهوم آتوریته را می فهمیم . اینکه چرا ما به آتوریته ها وابسته می شویم . ریشه احساسات و عواطف خود را می فهمیم . متوجه می شویم که وابستگی ها ناشی از چیست . و در نهایت متوجه می شویم که خودی وجود ندارد. خود یک پدیده عارضی است . خود پدیده وضعی و ساختگی است که پایه و اساس ندارد . خود مجموعه ای است از صفت ها که موصوف ندارد . براثر خود شناسی سبک می شویم . همچنان که براثر فهم مباحث روان شناسی سبک می شویم . با خودشناسی توهم های ذهنی خود را می شناسیم . با واقعیت ها آشتی می کنیم . فریب ذهن و فکر را نمی خوریم . نسبت به انسان وجهان بیدار و هوشیار می شویم . سخت نمی گیریم . زندگی همین است که هست . با آنچه هست کنار می آییم .دل به آرزو و خیال نمی دهیم . از واقعیت ها فرار نمی کنیم . در زندگی قرار می گیریم پیمان آزاد

نظرها